پوستر مجله

شناسایی پیش‌ران‌های کلیدی در پذیرش هوش مصنوعی مولد در مدیریت پروژه‌های نوآوری
دوره 2، شماره 1 (بهار)، 1405، صفحات 1 - 10
نویسندگان : سمیرا حقیقیان فرد* 1، محمدرضا شریفی قزوینی 2
1- دانشجوی دکتری مدیریت فناوری، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2- گروه مهندسی صنایع، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر پذیرش هوش مصنوعی مولد در مدیریت پروژه‌های نوآوری در شهر شیراز طراحی و اجرا شد. جامعه آماری این مطالعه شامل مدیران، کارشناسان و اعضای کلیدی پروژه‌های نوآوری در شرکت‌ها و سازمان‌های فعال در حوزه فناوری و نوآوری شهر شیراز بود. نمونه‌گیری به روش هدفمند انجام شد تا تنوع تجربه مدیریتی، سطح آشنایی با فناوری‌های نوین و نوع فعالیت سازمانی در نمونه لحاظ شود. در مجموع، ۱۲ نفر از مدیران و کارشناسان برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و با تأکید بر استخراج الگوهای نگرشی، تجربیات عملی و عوامل مؤثر بر پذیرش فناوری انجام گرفت. نتایج مطالعه نشان داد که پذیرش هوش مصنوعی مولد در مدیریت پروژه‌های نوآوری تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل فناورانه، سازمانی، فردی و محیطی قرار دارد. مهم‌ترین عوامل تسهیل‌کننده شامل مزیت‌های فناورانه مانند افزایش سرعت و دقت در انجام فعالیت‌های مدیریتی، دسترسی به زیرساخت‌های مناسب فناوری، حمایت مدیران ارشد سازمان و سطح مناسب سواد دیجیتال مدیران و کارشناسان است. در مقابل، چالش‌هایی مانند محدودیت زیرساخت‌های فنی، کمبود مهارت‌های فناورانه، نگرانی‌های فردی نسبت به استفاده از فناوری‌های هوشمند و برخی فشارهای محیطی می‌تواند فرآیند پذیرش این فناوری را با موانعی مواجه کند. همچنین یافته‌ها نشان داد که تجربه‌های موفق در استفاده از هوش مصنوعی مولد و ایجاد اعتماد سازمانی نسبت به این فناوری می‌تواند نگرش مدیران و کارکنان را به سمت پذیرش بیشتر آن سوق دهد. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود سازمان‌ها با سرمایه‌گذاری در توسعه زیرساخت‌های فناوری، برگزاری دوره‌های آموزشی برای مدیران و کارکنان و تقویت فرهنگ نوآوری، زمینه بهره‌گیری مؤثر از هوش مصنوعی مولد در مدیریت پروژه‌های نوآوری را فراهم سازند. همچنین توجه به سیاست‌های حمایتی و برنامه‌های آگاه‌سازی در سطح سازمانی و محیطی می‌تواند نقش مهمی در کاهش مقاومت و گسترش استفاده از این فناوری در سازمان‌ها داشته باشد.